غولهايي در فضا هستند که مي توانند همه ستاره ها را ببلعند
. مي توانند تمامي فضا را نابود کنند
!"سياهچاله ها"
. قرنهاست که کاملاً پنهان مانده اند
،ولي اکنون
. دانمشندان سوداي قلمرو تعريف نشده آنها را در سر دارند
آنها دريافته اند که سياهچاله ها
. تنها بر قوانين ستاره ها و کهکشانها حاکم نيستند
،بلکه همه ما اينجا بر روي زمين هم . تحت فشار آنها قرار داريم
زيرا "سياهچاله ها" ممکن است
. کليد درک ماهيت راستينِ "حقيقت" باشند
. فضا،... زمان،... ، زندگي
. اسرار کيهان در کرم چاله ها نهفته است
قسمت دوم از فصل اول کرم چاله ها
معماي سياهچاله ها
کره زمين را برداريد
. و آن را به اندازه يک تيله کوچک کنيد
،به اين شکل شما شيئ چنان به هم فشرده را به وجود آورده ايد
،که حتي نور هم با 186.000 مايل در ثانيه
. نمي تواند از حوزه جاذبه فوق العاده آن اجتناب کند
... نامش
. سياهچاله" است"
دانشمندان فيزيک نجومي فکر مي کنند که سياهچاله ها ممکن است
در زماني که ستاره ها تحت فشار
،وزن خودشان، انرژي خود را از دست داده اند . شکل گرفته باشند
. ما خيلي مطمئن نيستيم چرا؟
چون سياهچاله ها مکانهايي هستند
که قوانين پذيرفته شده فيزيک . در آنها از بين مي روند
تعداد انگشت شماري هستند که در حال حاضر گامهاي بلندي را
در جهت آنچه که در اين سياهچاله ها . در جريان است، بر داشته اند
و قوانين تازه فيزيک هم
... دلالت بر مفهومي حيرت انگيز دارند
،من... و شما ،... و همه جهاني که در آن ساکنيم
!... شايد هيچ چيزي به جز يک تصوير نباشيم
. در زادگاه من در "ميسي سيپي" چاهي وجود داشت
که هميشه کنجکاوي مرا بر مي انگيخت تا بفهمم
. در ته آن چه خبر است
همانجا مي نشستم و به درون آن سنگريزه مي انداختم
و بي تابانه منتظر شنيدن . صداي برخورد آن با آب بودم
. اما به جز سکوت ،چيزي نصيبم نمي شد
يک روز يک سرباز اسباب بازي را برداشتم
و برايش از يک دستمال گردن ،چتر درست کردم
. و همينطور که از چاه پايين مي رفت نگاهش کردم
،مي خواستم بدانم وقتي به ته چاه برسد !چه اتفاقي برايش مي افتد
شايد هم اصلاً تا ابد همينطور
. در آن تاريکي غير قابل نفوذ پايين مي رفت
امروز، تئوريسينهاي فيزيکدان ،در سياهچاله ها غرق شده اند
،همانطور که من آن روز در آن چاه قديمي فرو رفته بودم
آنها سعي مي کنند بفهمند اين سياهچاله ها واقعاً چطور عمل مي کنند
. و درباره جهان چه دارند که به ما بگويند
اين يکي از آن چيزهاييست که . مثل افسانه هاي علمي تخيلي به نظر مي رسد
تازه بهتر از آنها هم هست . چون واقعيست
سياهچاله، پنجره ايست به جهان
که ما هيچ تعريفي برايش نداريم
حتي هنوز نمي توانيم هيچ ساختار ذهني هم از آن داشته باشيم
. تا بشود به خوبي تصورش کرد
ما در اين دنياي غريب با جاذبه اي قدرتمند قرار گرفته ايم
. که در آن ديگر مسير سر راستي وجود ندارد
. حتي نمي تونيد ببينيدش
. در عين اضطراب آور بودن، هيجان انگيز هم هست
،انديشه سياهچاله ها
. بسط قانون جاذبه است
هر چه به يک موضوع بزرگ نزديکتر باشيد
کشش جاذبه آن
سرعت هر چيزي را که در جهت . اجتناب از آن باشد کمتر مي کند
سطح زمين
. چهار هزار مايل از مرکز آن فاصله دارد
،بنابراين، نيروي جاذبه در اين بالا . خيلي قوي نيست
حتي يک بچه هم مي تواند براي يک يا دو ثانيه در برابر آن مقاومت کند
،اما اگر مي توانستيد زمين را کوچک کنيد
همه حجم آن به مرکز نزديک تر مي شد
. و نيروي جاذبه به قدرت خارق العاده اي مي رسيد
هيچ چيزي نمي توانست سرعت کافي . براي ترک سطح زمين را داشته باشد
،نه فقط يک پسر بچه در حال جهش
بلکه حتي ذرات نوري که از کفشهايش بيرون مي زد هم
. گير مي افتاد
بنابراين اگر مي خواهيد سعي کنيد
چيزي را خلق کنيد که آنقدر فشرده باشد که حتي ،نور هم نتواند از آن اجتناب کند
يعني در تلاش به دست آوردن سيستمي هستيد که
به حدي فشرده است که سرعت فرار از اين شئ
. بالاتر از سرعت نور خواهد بود
آنهم هم در حالي که ،سرعت نور 186.000 مايل در ثانيه است
. بنابراين ، مي بينيد که سرعت خيلي بالايي خواهد شد
جاذبه خيلي ضعيف است . و من فکر مي کنم که اين خيلي هم غير منتظره هست
انگار که همه زمين روي يک کشتي حمل راکت قرار گرفته
تنها کاري که بايد کرد اين هست که هفت مايل در ثانيه سرعت داشته باشيد
. تا بتوانيد از زمين خارج بشويد
،براي رسيدن به يک سياهچاله
بايد خورشيد را کلاً خُرد کنيد
. تا قطر آن کمتر از چند کيلومتر بشود
و حالاست که مي شود با
سرعتي بيش از سرعت نور سفر کرد تا بتوان از اين جاذبه اجتناب کرد
پس ، هيچ چيزي نمي تواند از آن فرار کند . و همه شئ مورد بحث، سياه مي شود
کريستين آت"، متخصص فيزيک نجومي"
،در انستيتوي تکنولوژي کليفرنيا
تلاش در درک اين دارد که
چطور چنين موضوعات آسماني غريبي همچون سياهچاله ها
!در کيهان شکل گرفته اند
او درباره آنچه که
در زمان پايان عمر يک ستاره غول پيکر اتفاق مي افتد و ستاره رو به کوچک شدن مي رود، مطالعه مي کند
روندي که قابل مقايسه است با
. از نفس افتادنِ يک دونده خسته ماراتُن
بعضي وقتها مي توانيد يک ستاره را در طول حياتش
با دونده اي مقايسه کنيد که تازه شروع به
. مصرف اکسيژن کرده
. همين موضوع درباره يک ستاره هم صدق مي کند
هيدروژن را به آهستگي به هيليُم تبديل مي کند
و انرژي زيادي را
. از هر اتم هيدروژني که مي سوزاند به دست مي آورد
،بعد از اينکه از کار ذوب هيدروژن به هيليُم فارغ شد
به مواد سنگين تر و سنگين تر مي رسد
و اين سوخت و ساز تندتر و تندتر مي شود
و در نهايت هم به آهن مي رسد
و اين هم همان وقتيست که سوخت ديگر تمام شده
. سوختي وجود ندارد
و به عبارت ساده تر مثل يک دونده ماراتن هست
. که در يک دوي ماراتن به ديوار خورده
اما برعکس يک دونده
که مي تواند انرژيش را با غذا ،و نوشيدني دوباره به دست بياورد
،يک ستاره در حال مرگ . راهي براي بازگشت دوباره ندارد
،ديگر هيچ توليد گرمايي وجود ندارد
. هيچ توليد انرژي در هسته آن اتفاق نمي افتد
پس جاذبه هم شروع به کم شدن مي کند
و وقتي هيچ چيزي
وجود ندارد تا فشاري توليد کند که پايدار بماند
. از پا مي افتد
موجهاي شوک از راه مي رسند و اين موجها به جنبش مي افتند
،و در واقع همه ستاره را منفجر مي کنند
که اين همان پديده ايست که . به آن "ابَراَختر" مي گويند
مرگ پيچيده يک ستاره غول پيکر
. ديدني ترين اتفاقيست که فضانوردان تا کنون ديده اند
ناظران چيني، يکي از اين انفجارها را . در 1054 مشاهده کردند
،به شدت درخشنده بود . حتي براي يک روز کامل مي توانستند آن را تماشا کنند
. دو تاي ديگر هم 400 سال پيش منفجر شدند
يک چنين انفجارهاي عظيمي
تَلي از گاز و غبار را
،تا صدها سال نوري پراکنده مي کند
که تا به امروز، همچنان . قابل ديده شدن و گسترش هستند
،اما آنچه که مورد توجه محققين سياهچاله هاست
. انفجار نيست
بلکه آن اتفاقيست که . در مرکز ستاره در حال مرگ رخ مي دهد
ستاره شناسان امروزي
هرگز شاهد انفجار هيچ ستاره اي . در کهکشان خودمان نبوده اند
اما فيزيک تئوريک ميگويد که ،اگر ستاره به اندازه کافي بزرگ باشد
،هسته در حال از بين رفتن آن
. بايد چنان کوچک شود تا به فرم يک سياهچاله در آيد
. فرض کنيد که اين بالون ، يک ستاره باشد
و اين ستاره ، با سوزاندن حرارت هسته اي زنده باشد
،و همينطور که به اين کار ادامه مي دهد
به مواد سنگين تري مثل اين اسفنجها مي رسد
،و همه اين انرژي آزاد مي شود
. مثل انرژي آزاد شده در يک بمب
،پس همينطور که ستاره سوختش را از دست مي دهد . شروع به سرد شدن هم مي کند
و در حال سرد شدن، ديگر هيچ فشاري . عمل پشتيباني را برايش انجام نمي دهد
،پس تحت فشار وزن خودش . شروع به فرو ريختن مي کند
و اين کار ادامه پيدا مي کند تا اينکه خيلي کوچک بشود
و اينجاست که مقاومت بر عليه فشار
. خرد شدن ذرات در هم شروع مي شود
،در چنين مرحله اي
اين ستاره کمي بزرگتر از اندازه زمين هست
و با فشرده شدن بيشتر و بيشتر همه الکترونها و
. اتمها بيشتر و بيشتر به هم نزديک مي شوند
حالا اگر اين جرم چند برابر بزرگتر از جرم خورشيد باشد
. حتي کوچکتر از اين هم مي شود
در حاليکه هيچ فرمي از فشار وجود ندارد . که بتواند در مقابل اين فرورفتن مقاومت کند
پس آنقدر به کوچک شدن ادامه مي دهد
. تا اينکه تبديل به يک سياهچاله مي شود
ولي آيا چنين تخريب عجيب ستاره اي
واقعاً در کيهان وجود دارد؟
و آيا ممکن است که در مرکز
بعضي از آن ابرها و گازها و غبارهاي
ناشي از يک ابَراختر پنهان باشند؟
کريستين آت" و گروه نظريه پردازان فيزيک نجومي"
تلاش در کشف اين دارند که آيا ستاره هاي منفجر شده
!حقيقتاً به فرم سياهچاله در مي آيند يا نه
،البته من به طور کلي
،واقعاً در باره ستاره هايي که منفجر مي شوند . هيجان زيادي دارم
،اولاً براي به دست آوردن يک سياهچاله
احتياج به يک تکانه زاويه اي معين داريد
،تا يک گرداب سياهچاله اي ايجاد شود
و مقدار اين تکانه زاويه اي زيادي هم ... بايد زياد باشد
دو راه براي دريافتن اينکه
،واقعاً در زمان مرگ يک ستاره . سياهچاله فرم مي گيرد يا نه ، وجود دارد
يک راه اين است که صبر کنيم تا يک ابر اختر در کهکشان خودِ ما خاموش شود
و از تمامي ابزار مدرن ستاره شناسي . براي بررسي آن استفاده کنيم
يک ابر اختر درون کهکشاني اطلاعات زيادي را به ما مي دهد
. براي هفته ها خواب را از ما مي گيرد
اما متاسفانه فقط
. يک يا دوبار در يک قرن اتفاق مي افتد
،بنابراين ، "کريستين" و تيم او راه ديگري را انتخاب مي کنند
منفجر کردن ستاره ها . در درون ابَر کامپيوترهاي پر قدرت
. اين آزمايش ساده اي نيست
. در حقيقت تا به حال هيچ کسي آن را انجام نداده
اما "کريستين" در راهِ رسيدن . به مقام اولين نفر در اين مسير است
شبيه سازي فروپاشي يک ابَراختر سماوي
و فرم گرفتن سياهچاله
خيلي خيلي دشوار هست . چون قوانين فيزيک زيادي را مي طلبد
،نسبيت کلي براي جاذبه
. ديناميک سيالات براي گازها و فروپاشيها
. يعني در کل، فيزيک ذره ايست
،که اين شبيه سازي را انجام مي دهد
. مثل يک تلاش براي پيش بيني هواست
"تا به حال، "کريستين"
براي انفجار مجازي يک ستاره
،به روشي که شبيه به يک ابراختر واقعي باشد . ناموفق بوده
،اما پس از سالها پالايش فيزيک و رياضيات
فکر مي کند که ممکن است اولين کسي باشد که
کاملاً مي داند يک سياهچاله . چگونه ايجاد مي شود
درست همينجا يک اتفاق افقي در حال رخ دادن هست
. و اينهم يک سياهچاله در مرکزش
. حيرت انگيز هست . اين اولين باريست که ما داريم چنين چيزي را مي بينيم
مطلب غير منتظره اينکه
اغلب شبيه سازيهاي مورد نظر
. در حقيقت انفجار ندارند
. فقط رو به اضمحلال مي روند
. يک "بَنگ" نيست ، بلکه يک "ناله" است
،نيست نامش ، اَبَر اختر . است بلکه غير اختر
در واقع همه چيز
در سياهچاله ته نشين مي شود
. و ستاره به آرامي اما با قطعيت، ناپديد مي شود
اين مي تواند يک واقعيت باشد که اغلب ستاره ها
. يا کسر بزرگي از ستاره ها فقط ناپديد مي شوند
ما هيچ سابقه اي از آنها در اختيار نداريم را نديده ايم هيچوقت تا به حال يک غير اختر
اگر "کريستين" درست بگويد و ،سياهچاله در سکوت شکل بگيرد
پس اين همنوع خواران کيهاني بايد جايي
،در همين اطراف ما پنهان باشند
. و ما هم هرگز متوجه آنها نشويم
. پيدا کردن سياهچاله ها بي نهايت دشوار هست
حتي اگر سياهرنگ هم نبود ،و انرژي تشعشعي هم داشت
فقط مي شد وقتي به وجودشان پي برد ،که در 20 مايلي ما باشند
و اين در حاليست که حتي در فاصله 10 سال نوري دورتر هم
غير قابل ديده شدن هستند
. حتي با بهترين تلسکوپهايي که ما در اختيار داريم
،اما اگر سياهچاله ها تقريباً غير قابل ديدن هستند
. کسي به اين مرد چيزي درباره آن نگفته
او اين 30 سال اخير را در شکار يکي از آنها گذرانده ،يکي از غول پيکرهاي آن
. و هم درست در قلب کهکشان "راه شيري" خودمان
کشف او ، تمامي ايده ها را درباره اينکه
،جهان ما بر چه مبنايي عمل مي کند . واژگون کرده است
،در 1931
،"يک محقق تلفن بِل ،"کارل جنسکي
در حال آزمايش يک سيستم ارسال پيام راديويي
. از فراز اقيانوس اطلس به اروپا بود
. او دچار مشکل صداهاي پيش زمينه شد
،پس از دو سال کار دقيق
. جنسکي" بيشتر اين تداخلات را برطرف کرد"
. اما يک سيگنال غريب، به هيچ وجه مرتفع نمي شد
و به بلند ترين حد خود مي رسيد، وقتي که آنتن
،رو به صورت فلکي شکارچي
. در قلب "راه شيري" مي چرخيد
سيگنالي بود که به هيچ وجه مثل سيگنالهايي که . يک ستاره ايجاد مي کند نبود
ستاره شناسان مشکوک به اين شدند که اين ممکن است
از يک شئ فرضي آمده باشد که ،همواره وجود داشته اما هرگز کشف نشده
!"يک "سياهچاله
اما هيچ راهي براي فهميدن . اين موضوع وجود نداشت
مرکز راه شيري ما
. با غبارهاي غليظي از ديد پنهان است
،تا اينکه 25 سال پيش
"يک ستاره شناس آلماني به نام "راينهارد گنزل
. راهي را براي مشاهده از خلال غبار پيدا کرد
مشکل اين هست که ما در وسط راه شيري قرار گرفته ايم
و مرکز کهکشان، در امتداد
،سراسر اين کهکشان چرخاني قرار گرفته
. که ما در آن ساکنيم
و همه اين غبارها و گازها
بين ما و مرکز کهکشاني واقع شده
. بنابراين ما نمي توانيم آن را به صورت مرئي ببينيم
اما در طول موجي طولاني تر . اين غبار کارايي خودش را از دست مي دهد
نور مادون قرمز، با طول موج بلندش
. براي نفوذ در اين پرده ، عالي عمل مي کند
اما در عبور از
بخار آب موجود در اتمسفر زمين . خيلي بد عمل مي کند
"بنابراين ،"راينهارت گنزل
به سوي بلندترين و خشک ترين نقطه زمين به راه افتاد
. صحراي "اَتاکاما" در شيلي
،در آغاز 1992
"او و تيم تحقيقاتيش در انستيتوي "مکس پلنک
يک کمپين ديرپا را آغاز کردند
تا دريابند، واقعاً چه چيزي عامل
. اين سيگنال عجيب در مرکز راه شيري است
ما در حقيقت در مرکز راه شيري
. حجم فشرده اي از ستاره ها را پيدا کرديم
،درست هم در حوالي مرکز راه شيري بود
. که همه چيز دور آن در گردش است
... و بعد اولين شک ما بر انگيخته شد
. که شايد چيزي آنجا باشد
راينهارت" به اين انديشيد که شايد يک سياهچاله"
بتواند به عنوان يک مرکز جاذبه عمل کند
. و باعث شود که ستاره ها به دور آن بچرخند
. پس خودش را آماده يک راه طولاني کرد
هر سال ، او تصاوير ديگري بر مي داشت
که حرکات اين حجم ستاره ها را در
. قلب کهکشانمان دنبال مي کرد
تيم بزرگي را تشکيل داد
تا در انجام حجم انبوهِ داده ها به او کمک کنند
و از تکنيک تازه اي به نام . استفاده کردديد انطباقي
. تا تصاوير اين ستاره هاي دور را شفاف تر کند
به اين ترتيب اگر شما بخواهيد بدانيد که مرکز کهکشان
،با يک تلسکوپ معمولي چه شکليست
. تصويري مثل اين را خواهيد داشت
تاثير اين ديد انطباقي
. همانطور که در سمت راست مي بينيد
واقعاً شگفت انگيز است . مي بينيد که اين تصاوير چقدر زيبا مي شوند
. اين واقعاً همان تصوير است
مي توانيد اين دو ستاره را در اينجا در سمت چپ ببينيد
... در اين تصوير محو در همينجا
. اين دو ستاره در سمت راست هستند
. با عبور سالها، الگوي جالب توجهي به دست آمد
... ستاره ها حرکت مي کردند، بسيار هم با سرعت
اين چيزي بود که هيچ ستاره شناسي
... تا کنون مشاهده نکرده بود
يک دو جين، و بعد 20 و بعد هم 30 ستاره
همگي با يک سرعت وحشتناک به دور شئ مرکزي
،که کاملاً سياهرنگ و بي نهايت فشرده بود . در گردش بودند
آيا اين مي توانست اولين اثبات وجود سياهچاله ها باشد؟
در اينصورت ، آيا واقعاً يکي از آنها همينجا
درست در مرکز کهکشان خودِ ما وجود داشت؟
شما براي ديدن چيزي
يا اثبات وجود چيزي
که واقعاً نمي توانيد آن را ببينيد چه مي کنيد؟
،ممکن است فکر کنيد که يک سياهچاله
. به معناي چيزيست که نور نمي تواند از آن فرار کند
. اما شما جاذبه را داريد . فقط به منظومه خورشيدي فکر کنيد
،خورشيد را در مرکز داريد
. و بعد هم کرات را داريد
. کرات ديگر به آهستگي به دور خورشيد مي چرخند
،و هر قدر به خورشيد نزديکتر باشيد . سرعت گردش کره هم بيشتر است
. پس با اين فرض در ذهن، خورشيد را برداريد
نتيجه ميگيريد که يک شئ مرکزي وجود دارد
،که حجم منظومه اي به دور آن . بر روي مدار سياره اي در گردش است
. اين همان کاريست که ما داريم انجام مي دهيم
. اينها ستاره هايي هستند که ديده مي شوند
،در مرکزي ترين نقطه مرکز راديويي قرار دارد
که ما انتظار داريم محل استقرار سياهچاله باشد
،اين بهترين ستاره ماست
که ما 15 سال است در حال رد يابي آن هستيم . تا مدار کاملش را بدست بياوريم
،است "S2" اين ستاره که ملقب به
. با سرعتي خارق العاده در حرکت بود
،و در نزديکترين مکان نسبت به نقطه تاريک مرکزي
راينهارت" و تيمش سرعت آن را"
. يازده ميليون مايل در ساعت بر آورد کردند
چيزي که ما از اين موضوع دريافتيم
اينکه فقط يک توده مرکزي درست در همينجا واقع شده
در مکان منبع راديويي
. که آنهم داراي چهار ميليون توده خورشيديست
واقعاً نميتواند هيچ مفهوم شناخته شده ديگري
. به جز سياهچاله داشته باشد
"راينهارت گنزل"
. اولين کشف قطعي را درباره يک سياهچاله بدست آورد
،اما حتي مهم تر از آن تيم او جرمي را يافتند
که بايد ميليونها ستاره را
. در طول حيات خود بلعيده باشد
. ستاره شناسان به آن "سوپر سياهچاله" مي گويند
،اما با وجود بزرگ بودن اين اکتشاف
اين تنها مي تواند اولين يافته
. از يافته هاي بيشمار غير عادي ديگر باشد
:قدم بعدي، دريافتن اين بود که
!در يک سياهچاله چه مي گذرد
چه اتفاقي براي ستاره ها و کرات و حتي مردمي که
بيش از اندازه به اين حفره مکنده نزديک باشند مي افتد؟
هيچ تلسکوپي هرگز نمي تواند . درون يک سياهچاله را ببيند
براي درک اينکه آنها چگونه حقيقت را در هم مي پيچند
ما بايد تماشا کردن را متوقف کنيم و . شروع به گوش کردن کنيم
خيره شدن به مرکز کهکشان خودمان
يعني نگاه به يک شئ کاملاً نامرئي
. اما با وزني به اندازه 4 ميليون ستاره
حالا ستاره شناسان معتقدند که تقريباً هر کهکشاني
. يک سوپر سياهچاله را در مرکز خودش دارد
اما،... اينها چه هستند؟
تخيل علمي ، آنها را به عنوان . ماشينهاي زمان کيهاني قلمداد مي کند
. يا حتي معابري به جهانهاي موازي
اما دانشمندان حقيقي معتقدند که
. حقيقت، غريب تر از تخيلات علميست
شما در آستانه ورود به دنيايي هستيد که در آن
بسيار بزرگ، و بسيار کوچک
،غير قابل تشخيصند
. دنيايي که حقيقت و تصور ، يکي هستند و مثل هم
،جولي کامرفورد" ستاره شناس"
به مطالعه دهها مرکز کهکشاني
،در تلاش براي يافتن نشانه هايي از سياهچاله ها
و اميد به آموختن بيشتر درباره . اين سوژه هاي گيج کننده مبادرت داشته است
معلوم شد که تقريباً در همه کهکشانها
،هر جا را که بررسي مي کنيم
. همه يک سوپر سياهچاله در مرکز خودشان دارند
سوپر عظيم ها ، همانها هستند که اجرامي
بين يک ميليون تا يک بيليون برابر
. جرم خورشيد دارند
شما مي توانيد يک سوپر سياهچاله را
. در زماني که گاز روي آن ريخته مي شود ببينيد
،درست پيش از اينکه گاز روي آن را بگيرد
داغ مي شود و انرژي زيادي را آزاد مي کند
. و مي تواند واقعاً به شکل درخشاني قابل رويت باشد
اما وقتي "جولي" به بررسي اين گاز درخشان
که سياهچاله هاي غول پيکر را ،محاصره کرده بودند پرداخت
. چيزي کاملاً غير منتظره را يافت
يک رقص کيهاني در جريان بود
. در حجمي که تقريباً غير قابل باور است
مي شود دو نقطه اوج را ديد . و نه فقط يک نقطه
،شما انتظار يک نقطه اوج را از يک سياهچاله داريد
،که براي خودش در کهکشان ته نشين شده باشد
. ولي ما دو نقطه را با دو شتاب مختلف ديديم
،و اين بلافاصله ما را از جا کند
. که اين بايد يک مطلب جالب توجه باشد
جولي" به اين فکر افتاد که"
چه اتفاقي مي افتد وقتي دو کهکشان !به هم برخورد کنند
و اگر هر دو هم در مرکزشان ،يک سياهچاله داشته باشند
چه اتفاقي براي اين جرمهاي عظيم مي افتد؟
،وقتي دو کهکشان به هم برخورد مي کنند
سياهچاله هاي مرکز آنها
،به جاي تصادف سر به سر
. شروع به چرخش گردابي يا رقص مي کنند
و راه ديدن اين رقص والتز سياهچاله اي
. تماشاي نوريست که از آنها ساتع مي شود
،پس براي سياهچاله اي که به طرف ما مي آيد
،نور دريافتي که طول موج کمتري دارد
. به هم مي خورد و ما نور آبي تري مي بينيم
،و در سياهچاله اي که از ما دورتر مي شود
ما شاهد نورهايي با طول موجهاي طولاني تري هستيم
. که سرخ تر به نظر مي رسند
پس اين نور سرخ تر و آبي تر هست که
. رقص والس سياهچاله اي را آشکار مي کند
،ما هر بار که آن را مي بينيم
،در سالن رصد خانه دستها را به هم مي زنيم
. واقعاً نميشود از آن دل کند
،در حال اسکن کردن کيهان
جولي" بارها و بارها شاهد"
. اتفاق افتادن اين رقص بوده
،کهکشان از پي کهکشان
سياهچاله ها با هم جفت مي شوند
. و شبهاي کيهاني را پر از رقص مي کنند
،ما 90 کهکشان را
،از وقتي که جهان نصف عمر خودش را داشته شناسايي کرده ايم
،و متوجه شديم که 32 تا يا تقريباً دو سوم آنها
داراي سياهچاله هايي هستند که امضاي اين رنگهاي آبي و سرخ را دارند
اين واقعاً غير منتظره بود
که چنين کسر بالايي از سياهچاله ها
به هيچوجه در مرکز کهکشان نبوده
بلکه در حال رقص والس با . يک سياهچاله ديگر بوده باشد
دانشمنداني مثل "جانا لِه وين" معتقدند که
کشف سياهچاله هاي رقصان
راه نويني را براي درک اينکه . چه در درون آنها مي گذرد گشوده است
چون رقص آنها شايد تنها قابل ديدن نباشد
. ممکن است قابل بررسي هم باشد
"دانشمند رويا گرا، "البرت اينشتاين
فضا و زمان را به عنوان ماده اي انعطاف پذير مي ديد
. که مي توانست به وسيله جاذبه دچار تغيير شود
،يک سياهچاله در اين مورد . يک حفره بسيار عميق خواهد بود
،وقتي دو سياهچاله بيش از حد به هم نزديک مي شوند
،اين دو چاه در گردش
زمان و فضا را به هم مي زنند و موجهايي ساتع ميکنند
. که مي توانند در سراسر جهان منتشر شوند
اين موجها مي توانند در جهان منتشر بشوند
. آنهم با سرعت نور
بنابراين ما انتظار نداريم که سياهچاله ها را از طريق نور آنها ببينيم
اما شايد به نوعي بتوانيم صداي آنها را بشنويم
البته اگر بتوانيم لرزش زمينه
. خود فضا-زمان را دريافت کنيم
،طي چندين سال اخير
جانا" و همکارانش تلاش داشته اند تا"
صداي سياهچاله ها را . در حال گردش به دور هم رديابي کنند
اين محاسبات، هوش از سر مي برند
تصوير کردن مدل آنچه که ،بين دو سوژه غول پيکر اتفاق مي افتد
،طوفاني در درياي فضا-زمان ايجاد مي کند
که رياضياتي واقعي و . عمليات سوپر کامپيوتري را مي طلبد
اين مدار يک سياهچاله کوچک
،به دور يک سياهچاله بزرگتر است
و دقيقاً صداي ضربه زدن به طبل را دارد
. که اين طبل همان فضا-زمان است
. واقعاً صدايش مثل در زدن است
شروع به رسيدن به بسامدهاي بالاتر مي کند و سرعتش هم بيشتر مي شود
تا اينکه به درون سياهچاله بزرگ مي افتد
. و از گلوي آن پايين مي رود
و بعد هر دو ،حلقه هايي ايجاد مي کنند
. و در آخر ، يک سياهچاله مي شوند
. و يک دفعه هم... . ، تمام مي شود
از آنجا که سياهچاله ها
،فضا و زمان را بيش از حد به هم مي زنند
مدار يک سياهچاله به دور ديگري
. هيچ شباهتي به مدار زمين به دور خورشيد ندارد
يک مدار مي تواند به دور يک سياهچاله تشکيل بشود
و همينطور که مي چرخد ، يک حلقه کامل را
پيش از اينکه دوباره از آن مدار خارج بشود، ايجاد کند
،بنابراين ، به جاي اينکه يک بيضي به وجود بياورد
. سه برگ شبدر را در سِير خودش ايجاد مي کند
،اين طرح برگ شبدر
مرتباً از طرح قبلي خارج مي شود
جانا" شوکه شده بود" زيرا اين تصوير
از چگونگي گردش دو تا از سنگين ترين اجرام در جهان
،به دور يکديگر
شبيه سازي ترسناکي از روش
... سبک ترين سوژه ها به دور يکديگر را داشت
!پروتونها و الکترونهاي ريز درون يک اتم
ما مي توانيم يک نوع اتم کلاسيک را از روي
،يک سياهچاله بزرگ ،بعنوان هسته
. با يک سياهچاله سبک که حکم الکترون آن را دارد
و با هم ، اينها به شکل يک اتم واقعي . عمل مي کنند
،چگونه يک جرم با وزني بي نهايت سنگين
عملکردي همچون جرم ذرات اتمي با وزني بي نهايت سبک را دارد؟
ما وقتي در باره سوژه هاي عادي ،يا حتي خود مردم حرف مي زنيم
. هيچکدام ، دقيقاً مثل هم نيستند
،مثلاً شما مي توانيد سعي کنيد مرا تکثير کنيد
اما کپي هاي مختلف من
. دقيقاً شبيه به هم نخواهند بود
،با چنين درکي مردم و سوژه هاي عادي
. مثل اجزاي بنيادين عمل نمي کنند
. آنها قابل تميز دادن از هم هستند
. اما سياهچاله ها کاملاً متفاوتند
. سياهچاله ها مثل ذرات بنيادين عمل مي کنند
و اين بسيار غير منتظره است
. چون اينها موضوعات عظيم مايکروسکوپيک هستند
،در حال حاضر ، اين ايده . تنها يک ايده هيجان بر انگيز است
اما ظرف 5 سال ، گيرنده هاي فوق حساس
بايد قادر به رديابي امواج فضا
که به وسيله دو سياهچاله در گردش . به دور يکديگر ايجاد شده است، باشند
و آنها به ما خواهند گفت که
. آيا واقعاً مثل ذرات ريز اتم عمل مي کنند يا نه
اما اين ارتباط بين بزرگترين و کوچکترين
از هم اکنون نزاعي را بين
. دو فيزيکدان برجسته ايجاد کرده است
. "يکي از آنها ،"استيون هاکينگ
و ديگري که زندگيش را به عنوان يک لوله کش در "برانکس" جنوبي آغاز کرد
و حالا از سياهچاله ها براي توسعه
انقلابي ترين ايده در فيزيک از زمان حيات "البرت اينشتاين" تا کنون بهره مي برد
. ايده اي که کاملاً حقيقت را واژگون مي کند
سياهچاله ها
. عظيم ترين اجرام در جهانند
بعضي از آنها وزني به اندازه . يک بيليون بار بيش از خورشيد ما دارند
اما هيچکس واقعا نمي داند !آنها حقيقتا چقدر بزرگند
همه اين جرم مي تواند . در فضايي کوچکتر از يک اتم جا بگيرد
!و اين همانجاست که فيزيک از خط خارج مي شود
"تئوري نسبيت کلي "البرت اينشتاين
،جاذبه را به خوبي توصيف کرده است
اما اين تئوري تنها براي اجرام بسيار بزرگ عمل مي کند
. نه براي بلوکهاي بسيار کوچکي مثل اتمها
ما دانش بسيار زيادي از زمان "اينشتاين" به بعد به دست آورده ايم
اما جاذبه هميشه
نسبت به هر چيز ديگري . در طبيعت از درک ما خارج بوده
،ماده در يک طرف است
. و جاذبه در طرف ديگر
و آرزوي عظيمي از جمع کردن اين دو ،در کنار هم وجود دارد
. آرزويي از درک آنها به عنوان يک قانون فيزيک
اولين قدم در
،الحاق فيزيکي جرم بسيار بزرگ و بسيار کوچک
. در 1974 و حاصل تراوشات ذهن "استيون هاکينگ" بود
،"تئوري بسيار کوچک ،"مکانيک کوانتوم
مي گويد که فضا بايد مملو از
،ذرات و ضد ذرات باشد
که جفت جفت به ظهور مي رسند
. و بعد هم يکديگر را در ثانيه اي بعد نابود مي کنند
. اين ذرات براي مدتي کوتاه وجود دارند
. و به عنوان بخشي از واقعيت به شمار نمي آيند
. فيزيکدانها ، آنها را ذرات مجازي مي نامند
اما "هاکينگ" دريافت
،که يک مکان خاص در جهان وجود دارد
. که در آن ، اين ذرات ، مي توانند به واقعيت بپيوندند
،در اطراف يک سياهچاله
خطي نامرئي در فضا وجود دارد
"موسوم به "افق رخداد
،خارج از اين خط
جاذبه چاه ضعيفتر از آن است که . نور را به دام بيندازد
اما در درون آن ، هيچ چيز نمي تواند . کشش آن را دفع کند
اگر يک جفت ماده ذره اي
،درست در خارج از "افق رخداد" فرم بگيرند
يکي از اين جفتها
ممکن است از اين نقطه عبور کند و
،پيش از ترکيب دوباره ، ديگر باز نگردد
به درون سياهچاله سقوط کند و جفت خود را
... براي فرار از تشعشع واقعي رها کند . "تشعشع هاکينگ"
،اگر "هاکينگ" درست بگويد
. سياهچاله ها در واقع نبايد سياه باشند
. بايد بدرخشند... آنهم در حدي خيره کننده
هيچکس تا کنون تشعشع "هاکينگ" را
. در مسير يک سياهچاله به دام نينداخته است
در حقيقت بسيار نادر است و سياهچاله ها بسيار دور از دسترسند
. و اين هم احتمالاً هرگز ممکن نخواهد شد
اما "جف استاينهار" معتقد است که
راهي را براي آزمايش تئوري "هاکينگ" يافته است
و با اين کار، موجي از شوک را . به سوي دنياي فيزيک روانه کرد
او تنها انسان روي زمين است
. که يک سياهچاله را از نزديک ديده است
در حقيقت ، او آموخته است که . چگونه يک سياهچاله توليد کند
. سياهچاله من اصلاً خطرناک نيست
يک سياهچاله صوتيست که مي تواند . تنها امواج صوتي را ببلعد
،فقط از 100.000 اتم ساخته شده که ماده بسيار اندکيست
و من مطمئنم که همسايه هاي من
عاشق اين هستند که من يک سياهچاله صوتي به دور آپارتمانم بکشم
. ولي اين اتفاق نخواهد افتاد
در اوقاتي که او در زيرزمين
،دپارتمان فيزيک "تکنين" در اسرائيل نباشد
. در طبقه بالا و در آزمايشگاهش است
"دستور العمل "جف استاين هار درباره ساخت يک سياهچاله صوتي
با اندازه کوچکي از اتم "روبيديُم" شروع مي شود
. که تا 459- درجه فارنهايت سرد مي شود
،در حال کار با اين اتمهاي بسيار سرد
. به يک پديده اي برخوردم
وقتي که اتمها در واقع
،سريعتر از سرعت صوت غوطه مي خورند
امواج صوتي
،که بر خلاف اين غوطه وري در حرکتند
. نمي توانند جلوتر بروند
و اين يک مقايسه با سياهچاله واقعيست
،که در آن امواج نور . نمي توانند از جاذبه پر قدرت آن فرار کنند
با وجود آنکه اين سياهچاله تنها قادر به
،به دام انداختن صداست، و نه نور
اما همان قوانين مکانيک کوانتوم درباره آن هم صدق مي کند
به همان صورتي که . در اقوام کيهانيشان هم صادق است
اگر تئوري "هاکينگ" درباره سياهچاله ها ،درست باشد
جف" بايد قادر به رديابي" فرار امواج ريز صوتي باشد
،بايد يک جفت موج صوتي وجود داشته باشد
. يکي در راست و يکي در سمت چپ
،بر اساس فيزيک کوانتوم . به صورت ناگهاني خلق مي شوند
. اين شکل تجسمي "اشعه هاکينگ" است
. جف" هنوز نتوانسته اين اشعه ديرپا را به دام اندازد"
اما معتقد است که ظرف يک سال
وقتي که بتواند تجربه اش را اصلاح کند . اين اتفاق خواهد افتاد
هيچکس به اندازه
. لئونارد ساسکيند"، منتظر چنين خبري نبوده"
او بيش از 30 سال اخير را
. در انديشه "اشعه هاگينگ" سپري کرده است
. و عميقاً در مفهوم آن سردرگم است
. امروز، او يکي از سردمداران فيزيک تئوريک جهان است
. اما کار او اينگونه آغاز نشد
. من در 16 سالگي، يک لوله کش بودم
تعمير توالت و فاضلاب و چيزهاي ديگر
"ساختمانهاي مراجعينم در "برانکس جنوبي
کاري نبود که مي خواستم . براي همه عمر انجام بدهم
من هر بار که يک مقايسه ،درباره فيزيک انجام مي دهم
هميشه به نظر مي رسد که . يک ربطي به لوله کشي دارد
مقايسه اي که من بارها و بارها ،در زمينه سياهچاله ها انجام داده ام
. مثل پايين رفتن آب از لوله است
"کشف "تئوري ريسمان
،بسيار با لوله در رابطه است
به طوريکه حتي بعضيها مي گويند
. اين بايد "ساسکيند لوله کش" باشد
شيفتگي "لئوناردو ساسکيند" درباره سياهچاله ها
از 30 سال پيش شروع شد
وقتي که او در حال گوش کردن . به گفته هاي "استيون هاکينگ" بود
. کلامي که عکس العملي شديد را در پي داشت
من اولين بار سخنراني "استيون هاکينگ" را
،در "سن فرانسيسکو" شنيدم
که در آن ادعاي فوق العاده اي را مطرح مي کرد
درباره اينکه سياهچاله ها
قوانين بنيادين فيزيک را نقض مي کنند
. موسوم به اطلاعات حفاظتي
هفت سال پس از کار موشکافانه
"در زمينه "تشعشع سياهچاله
:هاکينگ" به يک نتيجه منطقي رسيد"
به ازاي هر يک اونس ماده که
،سياهچاله به هسته خود جذب مي کند
مقدار هم اندازه اي از انرژي را
. ساتع ميکند"از "افق رخداد
اما از آنجا که هيچ ربط فيزيکي
،بين مرکز سياهچاله و "افق رخداد" وجود ندارد
. اين دو روند قادر به مبادله هيچ اطلاعاتي نيستند
و اين يک مشکلي از نقطه نظر
. بنياد فيزيک بود
اصل بنيادين فيزيک مي گويد که
. شما نمي توانيد اطلاعات را نداشته باشيد
:بگذاريد برايتان يک مثال بزنم
. فرض کنيد که يک سينک آب داريم
حالا فرض کنيد که پيامي را به اين سينک آب
به شکل کُد مورس ارسال مي کنيم . با ريختن چند قطره جوهر قرمز رنگ
. دريپ،دريپ،دريپ،دراپ،دريپ
،مي بينيد که اين جوهر قرمز ،مي چرخد
اما اگر چند ساعتي صبر کنيد،مي بينيد که
. اين جوهر سرخ رنگ، در همه آب منتشر مي شود
شايد بگوييد، اوه خداي من
... اطلاعاتي که من دادم همه از بين رفته
. ديگر هيچکس نمي تواند آن را بازخواني کند
،اما در اعماق اصل بنيادين فيزيک
،اينطور نيست . اطلاعات شما همانجا هستند
،اگر مي توانستيد تک تک مولکولها را تماشا کنيد
. مي توانستيد آن پيام را دوباره سازي کنيد
،شايد براي بشر بي نهايت کار سختي باشد
که همه اين تصورات را دوباره سازي و دنبال کند
. اما فيزيک مي گويد که اين اطلاعات موجودند
اما "استيون هاکينگ" مدعيست
که نقاط به خصوصي در جهان هستند
. که در آنها اين قانون مي تواند شکسته شود
چه اتفاقي مي افتد وقتي که
اطلاعات در سياهچاله فرو مي رود؟
،"پاسخ اين سوال ، طبق گفته "استيون
اين هست که ، از لوله پايين مي رود
. و کاملاً از جهان ما محو مي شود
اين بزرگترين نقضِ
. مهم ترين قوانين بنيادين فيزيک بود
. و من شخصاً به شدت شوکه شدم
،اگر آنچه که "هاکينگ" مدعي آن بود درست بوده باشد
به معناي آن خواهد بود که بخش عمده فيزيک مدرن
. به شدت ناقص باشد
سياهچاله ها زندگيشان را ،وقف بلعيدن ستاره ها کرده
و هيچ رد پايي هم از اينکه چه کرده اند . بر جا نمي گذارند
. هيچ چيز ديگري در جهان اينچنين عمل نمي کند
انفجار آتشين يک بمب اتمي
،شايد همه چيز را از درون تبخير کند
اما همه آن اطلاعات همچنان ،در اين جهان باقيست
. هر قدر هم که درهم ريخته باشد
،"اما سياهچاله ها بر اساس نظر "هاکينگ
. اطلاعات را در هم نمي کنند
. بلکه آنها را کاملاً نابود مي کنند
،سال 1981 بود
و من از همان زمان درگير اين ماجرا هستم
نمي توانستم خودم را از سوالات . پيرامون سياهچاله ها رها کنم
اين بحث به زودي بين اين دو مرد بالا گرفت
. تمامي عالم فيزيک را هم درگير خودش کرد
. اين بازي بيش حد برنده شدن و حقوق او بود
اين موضوع درک ما را . از جهان تحت تاثير قرار مي دهد
ممکن است 100 ميليون سياهچاله
. در سرتاسر راه شيري گسترده شده باشد
هر چيزي که بيش از حد
،به اين بقاياي ستاره هاي از بين رفته نزديک شود
،با ميدان جاذبه اي فشرده . به درون کشيده مي شود
ولي واقعاً چه اتفاقي براي
جرمهايي که به درون اين سياهچاله مي افتند رخ مي دهد؟
آيا به همين سادگي از پهنه هستي محو مي شوند؟
يا اينکه سياهچاله آنها را حفظ مي کند؟
اينها مرزهاي
... جنگ سياهچاله اند
نبردي بي بازگشت
که براي مرداني که آن را شروع کردند
. هرگز قابل تصور نبود
. اين نبرديست بين دو ذهن غول پيکر
"در يک سو ، فيزيکدان مشهور "استيون هاکينگ
"و در سوي ديگر ،"لئونارد ساسکيند
. "يکي از خالقان "تئوري ريسمان
. شاخه اي دشوار از فيزيک
استيون هاکينگ" مي گويد"
،که سياهچاله ها هر چه را که مي بلعند . نابود مي کنند بي هيچ رد پايي
. لئونارد ساسکيند" به شدت مخالف است"
،اما طي 10 سال
او با هر چيزي که در
. نظريه "هاکينگ" غلط به نظر مي رسيد کشمکش داشت
،از اينکه سياهچاله ها هر چه را که مي بلعند . نابود مي کنند
به نظر امکان پذير مي رسيد
،که به شکلي ، هر آنچه که به درون سياهچاله بيفتد
،به "تشعشع هاکينگ" بستگي داشته باشد
که از دوردستها مي رسد
. از جايي که ذرات به درون ريخته مي شدند
اما بعد ، او شروع به نگاه به . قضيه از زاويه اي ديگر کرد
. آن را پارادوکس مرگ و زندگي ميناميم
اين يک تجربه فکري کيهانيست
"که در آن فضانوردي به نام "آليس
و دوستش "باب" و . يک سياهچاله در آن شرکت دارند
باب" با فضاپيما به دور سياهچاله مي چرخد"
. و "اليس" تصميم مي گيرد به درون آن بپرد
باب" چه مي بيند؟" و "اليس" چه مي بيند؟
باب" مي بيند که "اليس" به" داخل سياهچاله مي افتد
،به افق نزديک و نزديکتر مي شود . اما سرعتش کم مي شود
به دليل اينکه جاذبه سياهچاله
کاملاً فضا و زمان را ،در نزديکي "افق رخداد"، نابود مي کند
تئوري نسبيت جامع "اينشتاين" مي گويد که
"باب" شاهد است که "اليس" حرکتش کندتر و کندتر مي شود
. تا اينکه کاملاً مي ايستد
،"بنابراين از نقطه نظر "باب
اليس" کاملاً بي حرکت مي شود"
. با لبخندي روي صورتش
. و اين پايان داستان است
. اليس" تا ابد به اين فرو افتادن ادامه مي دهد"
،اما از طرف ديگر
اليس" توصيفي کاملاً متفاوت از" . آنچه که اتفاق مي افتد دارد
او کاملاً در افق سقوط مي کند
. هيچ درد و حس برخورد به جايي هم ندارد
فقط وقتي به درون آن نزديک مي شود
. ديگر راحت نيست
و در اين زمان ، او بيشتر و بيشتر . به هم پيچيده مي شود
من نمي خواهم توضيح بدهم که چه اتفاقي برايش مي افتد
. خيلي دلنشين نيست
اين دو توصيف از يک اتفاق مشابه
. به نظر غريب مي رسند
در يکي از آنها ، "اليس" در نقطه "افق رخداد" اسير مي شود
. و در ديگري ، او از آن عبور مي کند
. در يک توصيف، او مي ميرد
در ديگري، او در زمان متوقف شده . اما زنده است
اما بعد ،"لئونارد ساسکيند" ناگهان متوجه شد
که چطور مي توان اين پارادوکس را حل کرد . و برنده اين نبرد شد
من به اين فکر افتادم که بعضي از ايده هايي که
،منجر به ايجاد "تئوري ريسمان" شد
. مي تواند اين مسئله يا اين پارادوکس را حل کند
"يک راه فکر کردن درباره "تئوري ريسمان
اين هست که ذرات اوليه بيش از آنچيزي هستند . که به چشم بيايند
اين ملخ هواپيما را مي بينيد؟
،اين ملخ ، وقتي بسيار بسيار مداوم مي چرخد
،تنها چيزي که شما مي توانيد ببينيد . دماغه مرکزيست
. ديگر چيزي بيش از يک جزء ساده نيست
،اما اگر يک دوربين بسيار پرسرعت داشته باشيد
،که بتواند در حال چرخش، آن را بگيرد
متوجه مي شويد که بيش از آنچه که شما ديده ايد . در آن وجود داشته
. تيغه هايي در کار هست
و اين تيغه ها باعث مي شوند که . به نظر بزرگتر هم برسد
،"در "تئوري ريسمان
. يک جزء ابتدايي ، لرزشهايي از پي لرزشهاي ديگر دارد
،اينطور است که اين ملخ
. در انتهاي تيغه هايش ، ملخهاي ديگري دارد
و آن ملخها هم ، ملخهاي ديگري را
،روي ملخهاي خودشان دارند و اين روند تا به ابد ادامه دارد
. در حاليکه هر ملخ، تند تر از قبلي مي چرخد
و همينطور که با دوربين پر سرعت آن را مي گيريد
مي بينيد که ساختارهاي بيشتر و بيشتري . شکار مي شوند
. و به نظر مي رسد که ذره بزرگتر مي شود
و تا بي نهايت گسترده مي شود
. تا اينکه همه جهان را پر کند
لئونارد" متوجه شد که"
. سياهچاله مثل يک دوربين فوق سرعت است
به نظر مي رسد که سرعت سوژه ها را
. در حال نزديک شدن به "افق رخداد"، کم مي کند
. حال زمان يک تجربه ذهني ديگر است
. سياهچاله ،"باب"، و "اليس"، برگشته اند
. اما اين بار "اليس" يک هواپيما دارد
. که با نيروي ملخ کار مي کند
. براي "اليس" چيز زيادي تغيير نکرده است
درون کابين نشسته
،و درست بر فراز "افق رخداد" در پرواز است
. در تمام مدت، فقط نوک دماغه ملخ را مي بيند
و دچار همان سرنوشت شوم
،در قلب سياهچاله مي شود
. فقط اين بار در معيت خرده هاي هواپيماست
. نقطه نظر "باب" اما بسيار متفاوت است
او ابتدا ، اولين ملخ را
. مشاهده مي کند
اما بعد، وقتي جلوتر مي رود ،و سرعتش کمتر مي شود
ملخهاي ديگري را
که وارد تصوير مي شوند ، مي بيند . به نوعي تک به تک
و تاثير آن براي تمامي ملخ
بزرگ شدن و بزرگ شدن و رشد کردن
. و به اندازه پوشش دادن تمامي افق است
. اين دو نقطه نظر، ديگر تلفيق شدني نيستند
،اليس يا در مرکز سياهچاله مچاله شده
. يا اينکه مثل لکه اي در همه افق گسترده شده
. لئونارد" براي اين روش ديدن ، يک نام برگزيده است"
. اصل سه بُعدي
به اين فکر افتادم که
اين بد جوري شبيه به . يک هولوگرم است
اليس" در مرکز قرار گرفته"
و من اگر نه به افق
،بلکه به سطح يا به فيلم نگاه کنم
،تنها چيزي که ديده مي شود يک به هم ريختگي کامل است
. و به نوعي آنها نشان دهنده يک چيز هستند
... "ايده "لئونارد
،درباره اينکه "افق رخداد" در سياهچاله
دو بُعد از
،سوژه سه بعدي مرکزيست
. مشکل گم شدن اطلاعات را حل مي کند
هر چيزي که به درون ،يک سياهچاله سقوط مي کند
ردِّ خود را در توده مرکزي
. و هولوگرم لرزان در افق رخداد، به جا مي گذارد
وقتي که سياهچاله
،اشعه هاکينگ" را از افق ساطع مي کند"
،اين تشعشع، با ذراتي که به درون افتاده اند . در ارتباط است
. اطلاعات گم نشده اند
،"در سال 2004 در يک کنفرانس علمي در "دوبلين
. هاکينگ" شکست را پذيرفت"
. سياهچاله ها ، اطلاعات را نابود نمي کنند
. لئونارد ساسکيند" برنده نبرد سياهچاله شد"
اما او بسيار بيش از اين را به انجام رسانده
. زيرا اين تئوري فقط خاص سياهچاله ها نيست
،ما را وادار به تصور کردن واقعيت . به شيوه اي نوين مي کند
انگار که دو توضيح متفاوت
،از من و شما و هر چه که در اين اتاق هست . وجود داشته باشد
يکي از آنها
همان توصيف عادي واقعيت سه بُعديست
و ديگري به نوعي يک تصوير هولوگرم
از ديوارهاي اتاق است که کاملاً بهم ريخته
. اما هنوز همان است با همان اطلاعات دقيق قبلي
. اين ايده ، ديگر يک ايده محض نيست
. بلکه يک اصل بنيادين فيزيک محسوب مي شود
که مي گويد اطلاعات در يک نوع فيلم سه بعدي
. در لبه هاي جهان، ذخيره مي شوند
،به عبارتي ديگر
. فضاي سه بعدي، تنها يک تعريف از حقيقت است
تعريف ديگر آن، در يک فيلم يک بعدي مسطح
. بيليونها سال نوري دورتر و در لبه کيهان وجود دارد
چرا اين دو واقعيتي که به نظر مي رسد ،در همکاري با هم هستند
به نظر بزرگترين پازل فيزيکي هستند که نيازمند حل شدنند؟
يکي از بزرگترين چالشها ،که از کل اين ماجرا ناشي مي شود
. درک ماهيت فضاست
،چرا فضا سه بُعديست
در حاليکه همه اطلاعات ذخيره شده در اين فضا
به صورت يک هولوگرم دو بُعدي ذخيره شده؟
سياهچاله، اين کنکاش را ايجاد مي کند
و واقعاً هم به آن دامن مي زند
چون عملاً آنجا مکانيست
. که در آن فضاي عادي ديگر وجود ندارد
بنابراين ، اگر از من درباره اينکه ،فضا چطور ايجاد شده بپرسند
،ناچارم فقط بگويم داريم درباره اش فکر مي کنيم
. ما هنوز نمي توانيم بفهميمش
سياهچاله ها تقريباً
. يک قرن است که مرکز توجهند
،فکر مي کرديم که آنها ماشين زمانند
،يا ميان بُرهايي به جهانهاي موازيند
. يا هيولاهايي که يک روزي زمين را مي خورند
البته هر کدام از اين ايده ها ممکن است . يک روزي درست از آب در بيايند
،اما در اينجا و در اين لحظه
. سياهچاله ها تاثير ژرفي روي من و شما دارند
سطح هولوگرف چشمک زن آنها
:به نظر مي رسد که به ما مي گويد
،هر چيزي که ما فکر مي کنيم اينجا هست
. آنجا در لبه جهان اسرار آميزمان هم منعکس است