برنده ی شیر طلایی
از جشنواره ی ونیز 1961
سال گذشته در مارین باد
اتاق های ساکت
جایي که صداي ردپاها توسط فرشهاي بسیار سنگین و ضخیم جذب می شوند
جایی که صداها به گوش کسی نمی رسد
اگر چه گوش های فراوانی وجود دارد
من یکبار دیگر راه خودم را از طریق راهروها
سالن ها و اتاق های این عمارت سوگوار و قدیمی باز می کنم
این عمارت بزرگ و مجلل و این هتل غمگین
جایی که راهروهای بدون پایان به دنبال راهروهای
ساکت و متروک
پوشیده شده با سرما، و آرایش های سنگین
با درها و قاب هایی از چوب
مرمرنما و آینه های سیاه
تابلوهای سیاه، ستون ها
با دروازه هایی از مجسمه، درهای منظم کنار هم
راهروهای تو در تو
که به سمت سالن های متروک راهنمایی می کنند
با اتاق هایی که آرایش قرن های گذشته بر روی آنها کپک زده
مثل اینکه این ساختمان از شن و ماسه ساخته شده
یا تکه های سنگ
من یک بار دیگه مسیر خودم رو
از میان این راهروها، از طریق سالن ها و اتاق های
این عمارت باز میکنم
از دوران گذشته و مجلل
این عمارت سوگوار و قدیمی
جایی که راهرو های بدون پایان بدنبال یکدیگر
اتاق های ساکت
جایي که صداي ردپاها
توسط فرشهاي بسیار سنگین و ضخیم جذب می شوند
صداها به گوش کسی نمی رسد
اگر چه گوش های زیادی در حال تردد هستند
یکبار دیگر از میان راهروها
از طریق سالن ها و اتاق ها
در این عمارت قدیمی
با درهای تزئین شده، ردیفی از درها
اتاق ها و راهروها
که به سالن های خالی راهنمایی می کنند
با آرایشی سنگین از گذشته
اتاق های ساکت
جایي که صداي ردپاها
توسط فرشهاي بسیار سنگین و ضخیم جذب می شوند
هیچ صدایی به گوش نمی رسد
اگر چه گوش هایی وجود دارد
تکه های سنگ
جایی که دوباره راهم رو پیدا میکنم
از میان راهروها، از طریق سالن ها و اتاق ها
در این عمارت به جا مانده از گذشته
مجلل، قدیمی، سوگوار
جایی که راهروهای بدون پایان به دنبال یکدیگر
ساکت و متروک
پوشیده شده با سرما و آرایش های سنگین
با درها و قاب هایی از چوب
مرمرنما و آینه های سیاه
تابلو های تاریک و ستون ها
با دروازه هایی از مجسمه درهای منظم کنار هم
اتاق ها
راهروهای تو در تو که به سمت سالن های متروک راهنمایی می کنند
به اتاق هایی که آرایش قرن های گذشته بر روی آنها کپک زده
تابلوهای تاریک، ستون ها
با دروازه هایی از مجسمه درهای منظم کنار هم
اتاق ها، راهروهای تو در تو
که به سالن های خالی منتهی می شوند
به اتاق هایی که آرایش قرن های گذشته بر روی آنها کپک زده
اتاق های ساکت جایي که صداي ردپاها
توسط فرشهاي بسیار سنگین و ضخیم جذب می شوند
هیچ صدایی به گوش هیچ کس نمی رسد
گوش هایی که خیلی دور هستند
از زمین، از فرش ها
از این آرایش های سنگین، از دکورهای پوچ
بسیار دور از این کتیبه هایی که بسیار استادانه در زیر قرنیس قرار گرفته
همراه با گل و بوته های تزئین شده
مانند گل های قدیمی
مثل اینکه این ساختمان از شن و ماسه ساخته شده
یا تکه های سنگ
من یک بار دیگر مسیر خودم رو
مثل اینکه برای دیدن تو تغییر دادم
پس دیوارهایی با قاب عکس های گرانقیمت
گچ کاری، قالب گیریها، نقاشی ها
نقاشی های تابلو شده، جایی که من
خودم را در میان آنها
منتظر برای تو پیدا کردم
خیلی دورتر از جایی که الان وایستادم
قبل از تو
منتظر دیگری بودم که هرگز برنگشت
کسی که اصلا ممکن نیست برگرده
و بین ما دوباره فاصله بندازه
و ما رو از هم دور کنه
تو میای؟
یک ذره دیگه باید صبر کنیم چند دقیقه بیشتر
فقط چند دقیقه. چند ثانیه
چند ثانیه بیشتر
مثل اینکه تو هنوز شک داری بین جداشدن از اون و جدا شدن از خودت
مثل اینکه تصویر محو شده ی اون دوباره داره ظاهر میشه
در جایی که تو اونو تصور می کنی
با ترس، یا امیدوار
چنانچه ترس تو برای از دست دادنه
نه، الان امید بی معنیه
این ترس برای گم کردن یک رابطه
یک شخص و یا برای یک دروغه
این داستان قبلا تموم شده
فقط چند ثانیه دیگه این بی حرکت میشه؟
برای همیشه. مثل سنگ مرمر
مثل این باغی که روی این سنگ حکاکی شده
مثل این عمارت که الان فقط اتاق های ویران داره
مثل این آدمهای ساکت
که شاید مدتهاست مرده اند
توی تار عنکبوتهایی از جنس این دالون های ویران
جایی که به دیدن تو آمدم
از بین دیوارهایی از صورتها
خیره، سرد، بی تفاوت
به سوی تو اومدم. مثل اینکه هنوز بی میلی
و تو داری خیره به اون یکی مدخل باغ نگاه می کنی
اینجا
و حالا
من مال تو هستم
این باید برای 1929 یا 1928 باشه
واقعا؟ باور نکردنیه
ما قبلا همدیگرو دیدیم
ارتباط؟ اینجا هیچ ارتباطی وجود نداره، دوست من
در حقیقت اگر اونا کاری بکنن...
هوا برای چند ماه وحشتناکه
ما برای چند ماه نمی تونیم بریم بیرون. و ناگهان...
وقتی کمترین انتظار رو ازش داری...
تو خودت اونو دیدی؟
نه. یکی از دوستام بهم گفت
پس فقط در موردش شنیدی
دیگران؟ دیگران چی؟
چیزی رو که اونا بهش فکر می کنن فراموش کن
اما می دونی
تو ادعا کردی فقط به من گوش میدی
دارم گوش میدم
به شکایت من گوش کن نقش بازی کردن کافیه
این سکوت، این دیوارها، این آهسته صحبت کردن تو منو محکوم به...
آروم صحبت کن
این آروم صحبت کردن تو، بدتر از مرگه
این روزهایی که ما با هم هستیم بدتر از مرگه
مثل دوتا تابوت که دارن با هم
تو یک باغ سوزانده میشن
ساکت باش
یک باغ ساده و آسوده
همراه با راهای منظم که ما با همدیگر تو اون قدم می زنیم
پهلو به پهلوی هم روزها و روزها
اغلب دست در دست
ساکت باش
این غیر ممکنه
من دقیقا یادم نیست
این باید برای سال 1928 باشه
بیست و هشت یا بیست و نه
تو تابستون 1929 اون برای یک هفته منجمد شده بود
یک زن خیلی زیبا
بسیار پر اوهام
این سکوت غیرقابل تحمل است، این دیوارها
این زمزمه ها بدتر از سکوتی است که من را زندانی کرده
روزها یکی پس از دیگری می آید و می رود
این راهروها رو با هم قدم می زنیم
دست در دست هم، و خیلی نزدیک به هم
این دهان ها این صحبت ها
ساکت باش
انگشتها می خوان تو را در آغوش بگیرن چشمها می خوان که تو رو ببینن
ولی اونها مجبورن که به این دیوارها
که از قرن های قبل به جا موندن نگاه کنند
به این قاب های عکس به این آینه های کریستال
نقاشی های از مد افتاده
گچ کاریهای تزئین شده با سبک باروک
نوری توهم زا
درهای خراب، ستونهای دروغین، پرسپکتیو های نقاشی شده
تجسم های دروغین
فوق العاده است
واقعا فوق العاده نیست
اون پشت همه ی اینها بود
اون همه ی نتایج رو از قبل می دونست
این توضیحش میده
که هنوز تاثیرگذاره
بالهایی از پر به مانند بالهای قو
خیلی وقته اینجا هستید؟ - نه، ولی قبلا اینجا بودم -
شما اینجا رو دوست دارید؟ - زیاد نه -
اتفاقی چندبار اومدیم اینجا
پدر عجله داشت - می دونم -
نفوذی نامشخص
یک کفش با پاشنه ی شکسته
یعنی راه فراری نیست؟
از اینجا راه فراری نیست
تو داستان رو نمی دونی؟
همه این شایعه ها برای پارساله
فرانک گفت که پدر اون دختره از اون خواسته
که مواظب دخترش باشه
می فهمه کمی دیر کرده
شب سعی می کنه وارد اتاقش بشه
به بهونه ی توضیح دادن نقاشی
در حقیقت داشتن یک پاسپورت آلمانی هیچ چیز رو اثبات نمی کنه
اما هیچ ارتباطی وجود نداره، دوست من
الان نه. من پیشنهاد میکنم یه بازی دیگه بکنیم
یه بازی بلدم که من همیشه برنده میشم
اگر نبازی اون که دیگه بازی نیست
ممکنه ببازم
اما اغلب می برم
بیا امتحان کنیم
بازیش دونفره است
کارت ها اینطوری قرار میگیره
هفت
پنج
سه
یک
هر بازیکن هر چند تا کارت که دوست داره
می تونه توی هر دور برداره
ولی هر بار فقط از یک صف باید برداره
بازیکنی که آخرین کارت رو برداره بازنده است
می خواین شما اول شروع کنید؟
تو هیچ فرقی نکردی
انگار همین دیروز من از پیش تو رفتم
الان چیکار می کنی؟
هیچی، من هنوز همونطوری هستم
ازدواج نکردی؟
بکن. خنده داره
من دوست دارم آزاد باشم - اینجا؟ -
چرا اینجا نه؟ - خیلی عجیبه -
منظورت آزاد بودنه؟
بخصوص آزاد بودن
تو هیچ فرقی نکردی
تو هیچ فرق نکردی
ولی به یاد آوردن تو خیلی سخت به نظر میرسه
تو الان با سبک باروک اینجا آشنایی
این دستهای گچی خوشه هایی از انگور را در دست گرفته اند
پشت اون دستها، تو برگهای باغی رو می بینی که
دوست دارن متعلق به ما باشن
هرگز به این توجه کرده بودی؟
من هرگز تا حالا همچین راهنمای خوبی نداشتم
تو مثل یک قطب نما برای یک کشتی هستی
چیزهای بیشتری هم هست، می تونم نشونت بدم
اگر بخوای
با کمال میل
توی این هتل رازهای زیادی وجود داره، نه؟
خیلی زیاد
چقدر اسرار آمیز
چرا منو اینجوری نگاه می کنی؟
به نظر میرسه به یاد آوردن من، برات سخته
اولین بار که تو رو دیدم
در باغ های "فردریک باد" بود
تو از بقیه جدا شده بودی و تنها ایستاده بودی
پهلوی نرده های سنگی
یکی از دستهاتو به اون تکیه زده بودی و نصف دست دیگه ات بر روی سینه ات بود
تو به جاده خیره شده بودی
نزدیک شدن منو نمی دیدی
عاقبت قدمهای من تو رو متوجه کرد
و تو سرتو برگردوندی
من فکر نمی کنم که اون من بودم تو باید اشتباه کرده باشی
سعی کن یادت بیاد
ما نزدیک مجسمه های سنگی بودیم
نزدیک پایه های مجسمه
یک مرد و زن، با لباس های دوره باستان
استیل آنها به ما اشاره میکرد که آنها آدمهای مهمی هستند
تو از من پرسیدی اونها کی هستند
من گفتم نمی دونم
تو شروع کردی به حدس زدن. اما من گفتم
اونها هم می تونن به اندازه ی منو تو خوب باشن
بعدش تو خندیدی
من عاشقشم
حتی
عاشق شنیدن صدای خنده ی تو هستم
بقیه ی مردم نزدیک ما می اومدن
شخصی به نام " استاتو" به سمت ما اومد
اون گفت که اونا از خدایان یا
از قهرمانان اساطیری یونان هستن
یا شایدم اونها یک نشانه یا یک همچین چیزی باشند
تو به چیزی گوش نمی دادی
به نظر می رسید از اونجا خیلی دوری
یک بار دیگه چشم های تو از حال رفت و خالی شد
دوباره خیره شدی
خیره به جاده
یک، دو، سه، چهار، پنج
پنج، شش، هفت
یک، دو، سه
چهار، پنج
یک
دو، سه
یک
و یک بار دیگه ما از هم جدا افتادیم
این غیر ممکنه
بیا بریم توی باغ قدم بزنیم
فرانک هنوز نرسیده؟
اگر تو اول بازی کنی، چطور؟
و من یک بار دیگر خودم رو
تنها
بین راهرو ها پیدا کردم
در میان اتاقهای ویران
در پشت ستونهای بلند
در میان گالری های بدون پنجره
در میان آستانه ها
من اتفاقی راه خودمو توی این راهروها پیدا می کردم
در میان این راهروهای پرپیچ و خم
و یکبار دیگه
توی این هتل گرانقیمت همه چیز نابود شد
همه چیز خالی بود
سالن های خالی
راهروها...سالن ها...درها
درها...سالن ها
صندلی های خالی...مبل های تو رفته
پلکان...پله ها
پله ها یکی بعد از دیگری
جام های خالی از شیشه...جام های شیشه ایی
جام های سقوط کرده...یک پارتیشن شیشه ایی
نامه ها...یک نامه ی گمشده
کلیدهای آویزان شده از حلقه
کلید درِ شماره ی
307...309
305...303
چلچراغ ها
مرواریدها...آینه ها
راهروهای خالی تا جایی که چشم کار می کند
و باغ هم مثل بقیه ویران شده بود
این سال گذشته بود آیا من تا این حد تغییر کردم؟
یا اینکه تو وانمود می کنی منو نمی شناسی؟
یک سال قبل، شایدم بیشتر
حداقل تو تغییر نکردی
تو هنوز اون چشم های خواب آلود رو داری
همون لبخند... همون خنده های ناگهانی
اینجور که دستهایت رو باز کردی، میخوای چیزی رو از خودت دور کنی؟
یک بچه، یک شاخه؟
و به آرامی دستت را روی شانه هایت می گذاری
تو هنوز از همون عطر استفاده می کنی
یادته
باغ های فریریشبد
تو تنها ایستاده بودی
تو به اون نرده های سنگی تکیه زده بودی
یکی از دستات روی اون نرده ها بود و دست دیگرت آویزان بود
تو به جاده خیره شده بودی
من به تو نزدیک می شدم
اما در فاصله ی کمی از تو متوقف شدم
و به تو نگاه کردم
تو الان صورتت رو به سمت من برگردوندی
اما هنوز به نظر نمی رسید که تو داری به من نگاه کنی
من به تو نگاه می کردم
تو هیچ حرکتی نداشتی
من به تو گفتم که واقعا شبیه چی هستی
تو در پاسخ فقط لبخند میزدی
برای اینکه چیزی بگم در مورد"استاتو" سر صحبت رو باز کردم
من گفتم اون مرد میخواد اون زن رو متوقف کنه
اون شاید متوجه یک خطر شده بود
بخاطر همین جلوی دوستش رو گرفته
تو پاسخ دادی
کسی که متوجه خطر شده، زنه است
اما یک چیز حیرت آور
که اون زنه بهش اشاره کرده
هر دو نظر می تونه درست باشه
اون زن و مرد خونه ی خودشون رو ترک کردند
و مدتهاست که پیاده دارن سفر می کنند
اونا به لبه ی پرتگاه رسیدند
مَرده می خواد که اونو از لبه پرتگاه دور کنه
زنه هم داره به امتداد اقیانوس در پهنای افق اشاره می کنه
بعد تو اسم اونا رو از من پرسیدی
گفتم اسمشون مهم نیست
تو مخالف بودی
شروع کردی به حدس زدن اسم اونا
با دقت و فکر زیاد
بعد من گفتم: که اونا می تونن به خوشبختی من و تو باشن
یا هرکسی
برای اونا اسم نذار اونها می تونن معنی های دیگه هم داشته باشن
تو سگ رو فراموش کردی اون چیکار می کنه؟
این سگ مال اونا نبود اون ولگرد بود
ولی اون خیلی با بانو آشناست
اون بانو نیست
این مجسمه محکمه چون پایه های اون کوتاه است
اونجا مجسمه های دیگه ای از زوج ها وجود داره که سگ هم ندارن
صورتهای اونا رو به همدیگه ست. اون خانمه با دستهاش لبهای اون مرد رو نوازش می کنه
ولی از نزدیک تو متوجه میشی، که او زنه به اون مرد نگاه نمی کنه... میای؟
من نمی خوام برم اونجا خیلی دوره
خواهش می کنم با من بیا
لطفا
بهت گفتم غیر ممکنه. من هرگز تو فریدریشید نبودم
خب شاید اونجا، یک جای دیگه بوده
کاراستاد
مارین باد
یا " بِدن سالسا
یا حتی اینجا، تو همین سالن
تو اومدی دنبال من تا من بتونم این چیزها رو به تو نشون بدم
این تابلوها
تو می تونی اونجا اون مرد رو که هیچ حرکتی نداره
و اشاره ش به بازوی اون زن رو ببینی
ولی تو باید در سمت دیگه ای باشی تا بتونی ببینی
اون مَرده داره اون خانم رو متوقف می کنه
احتمالا اون متوجه یک چیزی شده...یک خطر
و داره با دستش جلوی اون رو می گیره
ببخشید آقا
من فکر میکنم می تونم برای شما در مورد این توضیحات بیشتری بدم
این چارلز سوم و همسرش رو نشون میده
و البته که این یک دوره نبود
این پیمان قبل از قحطی رو نشون میده و همچنین امتحان خیانت رو
و لباس های ساده که عرف دوره قدیم بوده
تو منتظر من بودی
نه، من چرا باید منتظر تو باشم؟
من مدت زیادی منتظر تو بودم
تو رویاهات؟
تو داری دوباره از من فرار میکنی
منظورت چیه؟
من یک کلمه از حرفات رو نمی فهمم
اگر اونها فقط رویاء هستند
چرا تو باید نگران باشی؟
خب، بقیه داستانمون رو تعریف کن
ما بعد از ظهر یک روز دوباره همدیگر رو دیدیم
البته خیلی شانسی
نمی دونم
ما این دفعه کجا همدیگر رو دیدیم؟
کجا؟
مهم نیست
تو با عده ای از دوستانت بودی
آدمهایی که من به سختی می شناختمشون
و شاید تو هم اینجوری بودی
اونها در مورد چیزهایی صحبت می کردند
که من اصلا چیزی در موردش نمی دونستم
تو احتمالا بیشتر از اون چیزی که می دونستم می دونستی
من به تو نگاه می کردم
قدرت و تلالو صحبت کردن تو منو به اشتباه انداخته بود
من فکر کنم اون آدمها نمی دونستن که کجا هستن
انگار فقط من اینطور فکر میکردم
و تو خودتو نمی شناختی
اما تو دائما از نگاه من دوری می کردی
کاملا مشخص بود که تو این کار رو
از عمد می کنی
من صبر کردم وقت داشتم
من همیشه فکر می کنم که وقت دارم
وقتی که نگاه تو از من فرار می کرد
من احساس می کردم که اصلا وجود ندارم
برای اینکه تو رو مجبور کنم که به من توجه کنی
سرانجام من چیزی گفتم
یک مقداری معترضانه وارد بحث شدم
که می تونست تمام نگاه ها رو به سمت من معطوف کنه
من فراموش کردم که چی می خواستم بگم
این تو بودی که جواب منو دادی در یک سکوت ناگهانی
توضیح غلط من رو با یک حالت تمسخر و طنز جواب دادی
بقیه همچنان ساکت بودند
و دوباره احساس کردم که هیچکس حرفهای تو رو متوجه نمی شه
شاید من تنها کسی بودم که داشتم به حرف های تو گوش می دادم
برای شکستن سکوت
عده ای در مورد برنامه ای که برای عصر تدارک دیدن، صحبت کردن
برای فردا یا برای روزهای آینده
یادم نمیاد بعدش چی گفتیم
تو علاقه ای برای قدم زدن در پارک نداشتی
چون پاشنه های کفش تو، مناسب سنگ فرش های پارک نبود
یک روز یا شایدم بیشتر
تو پاشنه ی یکی از کفشهاتو شکستی
تو بازوی منو گرفتی
وقتی داشتی کفشت رو در میاوردی
پاشنه کفشت تقریبا از جا در اومده بود
ولی بخاطر یه تیکه چرم آویزون مونده بود
تو یک لحظه به اون نگاه کردی
یکی از پاهات از دیگری بلندتر شده بود
شبیه رقاص هایی بودی که در بار می رقصیدن
من پیشنهاد دادم که اون یکی رو هم همونطوری کنیم
تو قبول نکردی
بعد من گفتم که من می تونم شما رو بغل کنم و برگردونم
تو فقط خندیدی و هیچ جوابی ندادی
اینجور نبود؟
تو باید کفش در دست پیاده برمی گشتی
به سمت هتل
من دوباره شما رو دیدم
هرگز به نظر نمی رسید که شما منتظر من باشید
ولی از هر راهی که می پیچیدیم، همدیگر رو می دیدم
پشت هر درخت
کنار هر شاخه
و کنار هر آبشاری
انگار که توی این باغ
فقط من و تو حضور داریم
ما در مورد همه چیز صحبت می کردیم
در مورد نام مجسمه ها
تجسم شاخ و برگ ها
آب آبشار
یا چیزهایی که هیچ وقت در موردشون صحبت نکرده بودیم
مخصوصا یک شب
تو دوست نداشتی صحبت کنی
اون شب من اومدم به اتاقت
این دیوارها همیشه وجود دارند
همه جا، اطراف من
صاف، براق، رنگ شده دیوارهای رام نشده
این دیوارها همیشه هستند
و همینطور این سکوت
من هیچ وقت توی این هتل صدایی نمی شنوم
صدای هیچ کس رو
مکالمات در یک فضای خالی جریان داره
انگار کلمات معنی هیچی می دهند
یا اصلا هیچ معنی ندارند. در هیچ موردی
یک جمله وقتی شروع میشه، در هوا معلق می مونه
انگار که منجمد شده
شاید آنها کنار هم جمع میشن
اینجا، یا هر جای دیگر
این زیاد مهم نیست
گفتگوها پی در پی تکرار میشه
با همون صدای بی رنگ گذشته
پیشخدمت ساکت است
البته بازی ها هم در سکوت انجام میشه
محلی برای استراحت
نه صحبتی از کار هست
نه به چیزی فکر میشه
و نه هیچکس به چیزی توجه می کنه که شاید بتونه این آرامش رو بهم بزنه
تنها چیزی که همه جا مشخصه
سکوت...سکوت
منم فکر کنم یادمه - باور این خیلی سخته -
تو خودت اونو دیدی؟
در موردش شنیدم - پس فقط شنیدی -
بررسی اش آسونه
ما می تونیم گزارش هوا رو توی هر روزنامه ای بخونیم
بیاین بریم تو کتابخونه رو یه نگاهی کنیم
می دونی من فقط چی رو می شنوم؟
سال گذشته، تو همین موقع ها
خیلی سرد بود
انقدر که آبشار یخ زده بود
اما یه مشکلی بود
تو ازم چی میخوای؟ می دونی که غیر ممکنه
یک شب
من اومدم به اتاقت
تنها بودی
خواهش میکنم تنهام بذار
تنهام بذار
تقریبا نزدیکِ تابستون بود
آره، حق با توئه
یخ
محلی از اعراب نداره
زمانِ کنسرته
ممکنه دعوتت کنم؟
به کنسرت بریم؟
بعدا برای شام شما رو می بینم
این داستان قبلا تموم شده
فقط چند ثانیه دیگه...اون برای همیشه ثابت میشه
توی یک پوشش مرمر
مثل این مجسمه ها مانند این باغ هایی که روی سنگ حکاکی شده
مانند این هتل با این اتاق هایی که الان متروک شده اند
تنهام بذار
خواهش میکنم
هرگز به نظر نمیرسه که تو منتظر من باشی
اما از هر راهی که میریم، به یکدیگر برخورد می کنیم
پشت هر شاخه
پای هر مجسمه
کنار هر آبشار
انگار در این باغ
فقط من و تو حضور داریم
با هم صحبت می کردیم در موردِ
نام مجسمه ها
شکلِ شاخ و برگها
آب آبشار
رنگ آسمان
یا اصلا صحبت نمی کردیم
اما تو همیشه فاصله ات رو حفظ می کردی
انگار که داری
وارد یه جای خیلی تاریک میشی
یا عجیب
بیا اینجا
بیا نزدیکتر
خواهش میکنم تنهام بذار
دوباره این دیوارها، راهروها، درها
و پشت اینها هنوز دیوارهای بیشتری هست
قبل از اینکه به تو برسم، قبل از اینکه به تو بپیوندم
تو نمی تونی تصور کنی که من چی راهی رو طی کردم
حالا تو اینجایی جایی که من آوردمت
تو هنوز مرددی ولی تو اینجایی، توی باغ
توی دستم. توی گوشم
توی چشمم. توی آغوشم
تو کی هستی؟
منو می شناسی
اسمت چیه؟
این مهم نیست
این مهم نیست؟
تو مثل یک سایه ای
و منتظری تا من برسم
تنهام بذار
دیگه دیر بود
تو ازم خواستی که دیگه بهت نگاه نکنم
البته ما دوباره همدیگرو دیدیم
فردا
یا پس فردا، یا روزهای بعد
این ممکنه تصادفی اتفاق افتاده باشه
من به تو پیشنهاد دادم که با من بیای
البته تو گفتی که غیر ممکنه
اما می دونستی امکانش هست
و الان دیگه نمی تونم کاری برات بکنم
آره...شاید
اوه، نه، من هیچی نمی دونم
چرا من؟ چرا این باید برای من باشه؟
تو منتظرم بودی
نه، من نه منتظر تو بودم نه هیچکس دیگه
تو منتظر هیچی نبودی
مگه مرده بودی؟
این حقیقت نداره. تو هنوز زنده ایی
تو اینجایی و می تونم ببینمت
یادته؟
حقیقت نداره
شاید
تو همه چیز رو فراموش کردی
حقیقت نداره
حقیقت نداره. تو اونجا رو ترک کردی
در اتاقت هنوز بازه
چرا؟ چه انتظاری از من داری؟
مگه چه زندگی ای میخوای به من بدی؟
مسئله یه زندگی دیگه نیست
در مورد زندگی خودته
به یاد بیار
شب بود. آخرین شب
تقریبا تاریک بود
یک سایه ی ناشناس توی تاریکی کم کم نزدیک میشد
قبل از اینکه من بتونم چهره ی تو رو تشخیص بدم
من می دونستم که اون تویی
وقتی منو شناختی. وایستادی
ما با هم فاصله داشتیم. چندین یارد
بدون هیچ صحبتی
تو مقابل من وایستاده بودی
شاید منتظر من بودی
مثل اینکه تو نه می تونستی جلو بیای و نه می تونستی برگردی
تو اونجا ایستاده بودی. محکم
بی حرکت
دستت روی شونه بود
و به من نگاه می کردی
چشمان تو خیلی باز بود از الانم بازتر
لبهات از هم فاصله داشتند مثل اینکه می خواستی چیزی بگی
یا فریاد بزنی، یا جیغ بزنی
تو ترسیدی بودی
دهنت رو یک کمی باز کرده بودی
چشمانت بازتر
دستت جلوی بدنت بود، مثل اینکه
منتظر کسی بودی
یا شاید برای جذاب شدن
یا دفاع کردن
انگشت های تو یک کمی می لرزید
تو ترسیده بودی
اون کیه؟
همسرت؟
شاید
اون دنبال تو می گشت
یا می خواسته فقط از اینجا رد بشه
اون در حال رسیدن به تو بود
اما تو هیچ حرکتی نکردی
مثل اینکه نیستی
اولش به نظر رسید که تو رو نشناخت
اون خیلی آروم نزدیک میشد
یه چیز در مورد تو، اونو گیج کرده بود
یک قدم دیگر
تو به سمت اون نگاه کردی
اون تصمیم گرفت که بره
و حالا
خیره به فضای خالی هستی
تو هنوز داری اونو می بینی
چشمهای خاکستریِ او
سایه ی خاکستری اش
و لبخندش
و تو ترسیدی
تو ترسیدی اون برگرده یا اینکه هنوز اینجا باشه
وقتی من دوباره به اتاق تو اومدم
اتاق های شما از هم جدا شده بود
گذشته از این، اون تو این ساعت به اتاق بازی میره
من به تو گفتم می تونم بیام
تو جوابی ندادی
من دیدم تمام درها نیمه بازه
درهای سالن
درهای اتاق نشیمن، درهای اتاق تو
من فقط کمی فشار دادم تا اونا باز بشن
و اونا رو یکی بعد از دیگری، پشت سرم بستم
بقیه اش رو خودت می دونی
نه، من نمی دونم چی شد. من تو رو نمی شناسم
یا اون اتاق. یا اون رخت خواب یا اون آینه بالای شومینه
کدوم آینه؟ کدوم شومینه؟ چی داری میگی؟
آره... من هیچی نمی دونم
حقیقت نداره. من تو رو نمی شناسم
اگر حقیقت نداره. چرا تو الان اینجایی؟
آینه شبیه چی بود؟
هیچ آینه ای بالای شومینه نبود
یه تابلو بود
فکر کنم یک منظره بود یک صحنه برفی
آینه بالای دراور بود
یک آینه هم روی میز آرایش بود
و یکی هم کنار مبل
البته
چه جور تختخوابی؟
احتمالا یه تخت دونفره
تو از پنجره چه چیزی رو می دیدی؟
نمی دونم... پنجره
کدوم اتاق؟ من هرگز با تو توی اتاقی نبودم
تو نمی خوای یادت بیاد
چون ترسیدی
تو این عکس رو هم نمی شناسی؟
آره، نمی شناسم
نه، نمی دونم. من یادم نمیاد
یادته کی این عکس رو گرفت؟
داری دروغ میگی
سال گذشته بود. من ازت خواستم بذاری این عکس رو بگیرم
تو گفتی که خجالت می کشی
آره...درسته
من خوب اون اتاق رو یادم میاد، جایی که منتظرم بودی
آره، یک آینه روی دراور وجود داشت
من اول تو رو توی اون آینه دیدم
وقتی که من آهسته در رو باز کردم
تو لبه ی تخت نشسته بودی
یک ردا با یک لباس شب سفید پوشیده بودی
یادمه کاملا سفید پوشیده بودی
حتی تو، این حلقه دستت بود
نه، اینا ساخته ی ذهن توئه
من هیچ وقت ردای سفید نداشتم
احتمالا یکی دیگه بوده
هر طور که دوست داری
اما من اون اتاق یادمه
و یادمه که تو توی پرهای سفید بودی
خواهش می کنم، بسه
دیوونه شدی
"نه، لطفا"
من هنوز می تونم صدای سال گذشته ی تو رو بشنوم
تو ترسیدی
تو ترسیدی...حتی بعدش
تو همیشه ترسیدی. اما اون شب من عاشق ترس تو بودم
من به تو نگاه می کردم
تو شاکی شده بودی
من عاشقت بودم
یه چیزی تو چشمای تو بود
خیلی سرزنده بودی
بعدش
برای اولین بار
یادته
اوه، نه
احتمالا به زور نبوده
اما تو تنها کسی هستی، که می دونی
چی شده؟
هیچی
تو خسته ای؟
آره، یه ذره، فکر کنم
خورشید همه چیز خیلی ناگهانی
اگر بخوای می تونیم برگردیم داخل
اگر تو بخوای
اون روز من از تو یه عکس گرفتم
و تو از من خواستی که یک سال اونو نگه دارم
شاید می خواستی منو آزمایش کنی
و یا اینکه منو بیزار کنی
یا برای اینکه منو فراموش کنی
ولی زمان
نمی گذره
من برگشتم تا تو رو پیدا کنم
غیر ممکنه
طبیعتا
اما می دونی که ممکنه
برای اینکه تو آماده بودی اونجا رو ترک کنی
چطور اینقدر مطمئنی؟
کجا می تونستیم بریم؟
هرجایی. نمی دونم
ببین
بهتر اینه که از هم دور شیم
سال گذشته
نه، این غیر ممکنه
تو تنها میری
و ما برای همیشه
این درست نیست
ما نمی تونیم از هم جدا بشیم
و برای همیشه تنها منتظر باشیم
این درست نیست
تو ترسیدی
و الان دیگه خیلی دیره
اون اتاق تو رو ترک کرده
نمی دونم اینجا چه اتفاق بدی افتاده
لحظه ای قبل
پنجره ی تو به باغ باز می شد
اما تو رفتن اونو ندیدی
شاید اون بی سروصدا رفته
بعدش تو به رختخواب برگشتی
نمی دونستی که کجا می خوای بری
تو می خواستی به تختخواب برگردی و روی اون بشینی
خودتو روی اون انداختی
تو می خواستی برگردی به تختخواب
بعد از چند ثانیه دراز کشیدن
شایدم چند دقیقه، مطمئن نیستم
نمی دونستی چکار کنی
مستقیم به جایی خیره شدی
و می خواستی به تختخوابت برگردی
به من گوش کن
یادته
لطفا به من گوش کن
آره، اینطور بود؟
آره، درسته. یک آینه ی بزرگ اونجا بود
انگار تو از نزدیک شدن به اون می ترسیدی
همانطور که اون از تو می ترسید
ولی تو نمی خوای حرف منو باور کنی
کجایی؟ کجا رفتی؟
چرا همیشه تو میخوای فرار کنی؟ دیگه خیلی دیره
دیگه الان خیلی دیره، حتی بعدش
در دیگه بسته شده
نه، در بسته بود
به من گوش کن
تو دیگه چه دلیلی می خوای؟
یک عکس از تو رو نگه داشتم
اونو یک بعد از ظهر چند روز قبل از اینکه بری گرفتم
ولی وقتی من اونو به تو نشون دادم تو گفتی که هیچ چیزی رو اثبات نمی کنه
تو گفتی هر کسی می تونه این عکس رو گرفته باشه
هر زمانی، هر جایی
یک باغ، هر باغی
من باید به تو اون پرهای سفید رو نشون بدم
یک دریا از پرهای سفید که اطراف بدنِ تو بود
ولی تمام بدنت مثل اون ردای سفید پوشیده از پر بود
مانند تمام هتل ها، مجسمه ها و باغ ها
ولی این باغ برای من مثل باغ های دیگه نبود
هر روز
تو رو می دیدم
یک بعد از ظهر بود
شایدم روز بعدش بود
من اومدم به تو بگم که باید برم
نه، تو نمی خندیدی
ما فردا صبح میریم و بر نمی گردیم
نه، اینطور نبود
آره، ما توی اتاق بودیم
ما باید روزِ قبلِ رفتن، تصمیم می گرفتیم
شاید تو بی میل بودی
من توی اتاقِ تو بودم
از کنارِ در، فقط تختخواب دیده میشد
اما کمدِ لباس ها از دید خارج بود
احتمالا تو کنار پنجره بودی
به باغ نگاه می کردی
دقیقا یادم نمیاد
من اونو دیدم که داره از پله ها میاد پایین
بعد از اینکه اون از پیش تو رفت
مگر اینکه یک روز دیگه بوده باشه هان؟
اون بعد از ظهر همه چیز خراب شده بود
پله ها
راهروها
پله ها
من هیچی یادم نمیاد
من خودمم یادم نمیاد
من هیچی یادم نمیاد
من در زدم. تو نشنیدی؟
شنیدم. گفتم بیا تو
تو باید یه ذره بلندتر صحبت کنی
این عکس چیه؟
خودت داری می بینی اون یک عکس قدیمی از منه
کی گرفته شده؟
نمی دونم. سال گذشته
کی گرفته؟
نمی دونم. احتمالا فرانک
فرانک سال گذشته اینجا نبود
خب شاید اینجا گرفته نشده
شاید در فریدریشبد گرفته شده
یا شاید یکی دیگه بوده
آره، شاید
امروز عصر چکار کردی؟
هیچی...مطالعه
من دنبال تو می گشتم. کجای باغ بودی؟
نه، توی سالن سبز بودم نزدیک اتاق موزیک
می دونم
اما من تو رو اونجا ندیدم
تو می خوای چیزی به من بگی؟
مضطرب به نظر میرسی
من یکمی خسته هستم
کمی استراحت کن
به یاد داشته باش: ما برای چی اینجا هستیم
می خوای بری بیرون؟
باید برم به سالن تیراندازی
این موقع؟
چرا نه؟
اندرسون فردا میرسه
ما باید با اون ناهار بخوریم
اگر تو برنامه ای نداشته باشی
نه، البته که نه. چه برنامه ای؟
پس تا شب
بعد از اینکه در بسته شد
تو سعی کردی تا صدای پای اونو بشنوی
اما تو هیچی صدایی نشنیدی
در دیگه ای هم باز و بسته نشد
راه سالن تیراندازی از اتاق تو معلوم بود
پشت هتل
ولی تو نمی تونستی بدون باز کردن پنجره
مسیر رو ببینی
تو صدای قدم های اونو روی سنگ فرش شنیدی
بدون اینکه احتیاجی باشه که پنجره باز بشه
ولی اونجا سنگ فرشی وجود نداشت
یکی از دستها به سمت موی سر
و دست دیگر زیر چانه
انگشت در دهان
مثل اینکه بخواد جلوی گریه رو بگیری
و الان یکبار دیگه اینجا هستی
نه، این پایان درست نیست
من تو رو زنده میخوام
زنده...همونطور که هرروز بودی
برای هفته ها، برای ماه ها
من هیچ وقت برای مدت زیادی جایی نموندم
آره، می دونم
من نگران نیستم
برای روزها و روزها
چرا نمی خوای یادت بیاد؟
تو دیوانه ای
من خسته ام
تنهام بذار
این یک بازی مسخره ست - تو حیله گری -
تو فقط اعداد فرد رو بر میداری
این کار قانونیه
کسی که بازی رو شروع میکنه، بازنده است
من مطمئنم که سال گذشته فرانک بازی کرده
تو باید بر اساس ردیف هفتایی بازی کنی
کدوم ردیف؟
لطفا شروع کنید
از کدوم دوست داری که من شروع کنم
این یکی
خوبه
اوه
من باختم
کسی که شروع کنه، برنده میشه
باید از اعداد فرد استفاده کنه
کوچکترین عدد فرد
این یک لگاریتمه
هر سری باید یک ردیف رو تغییر بدی
این درست نیست
به اجبار نبود
یادته
روزها و روزها
هر شب
تمام اتاق ها مثل هم بود
ولی نه برای من اون اتاق برای من چیز دیگه ای بود
اونجا در دیگه ای وجود نداشت
نه راهرویی، نه هتلی
نه باغی
نه حتی یک باغ
توی نیمه های شب...هیچ حرکتی در هتل نبود
ما همدیگرو توی باغ دیدیم
مثل همیشه
وقتی منو شناختی، وایستادی
ما از هم فاصله داشتیم هیچ حرفی وجود نداشت
تو کاملا در مقابل من بودی
مثل اینکه تو نمی تونستی توی هیچ جهتی حرکت کنی
تو کاملا ثابت و بدون حرف بودی
دستهای تو کنار بدنت بود
تو یک شنل تیره ی بلند پوشیده بودی
شاید سیاه
بخاطر خدا گوش کن
ما الان نمی تونیم برگردیم
فقط یک کمی دیگه صبر کن
سالِ بعد، همین جا
همین روز، همین موقع
من با تو هرجایی میام
چرا بیشتر صبر کنیم؟
التماس میکنم. ما مجبوریم
یک سال زیاد نیست
برای من این چیزی نیست
گوش کن - چقدر باید صبر کنیم؟ -
چقدر؟ چقدر؟
دارم بهت میگم چرا
من خیلی منتظر بودم - لطفا آرومتر -
چرا ما باید احتیاط کنیم و بترسیم؟
فکر میکنی این خیلی راحته؟
نمی دونم
و گذشته از این
من خیلی شجاع نیستم
تو دیگه نمی تونی اینو به تأخیر بندازی
من از تو فقط چند ساعت وقت خواستم
چند ماه
چند ساعت
چند دقیقه
چند ثانیه بیشتر
مثل اینکه تو هنوز شک داری
برای اینکه از اون جدا بشی
از خودت
مثل اینکه تو سایه ی اون هستی
یکی داره میاد
بخاطر خدا ساکت باش
اگر عاشق منی، برو
تو ضعیف شدی
آره، چیزی نیست
الان بهتری؟
آره، من میرم به اتاق خودم
ممکنه همراهیت کنم؟
ترجیح میدم تنها برم
دارم میرم
یکبار دیگر
راه خودمو توی راهروها
برای روزها، برای ماه ها
برای سالها برای دیدن تو باز می کنم
بدون هیچ توقفی بین این دیوارها
بدون استراحت
شاید من امشب برم و تو رو با خودم ببرم
الان یک سال از زمانی که این قصه آغاز شده می گذره
انتظار من برای تو انتظار تو برای من
یک سال
تو نمی تونستی بری
زندگی در میان این معماری
از میان این آینه ها و ستون ها
درهای همیشه نیمه باز
پله های پهناور
این اتاق همیشه بازه
کجایی؟ عشق گم شده ی من؟
اینجا
اینجا هستم
پیش تو هستم، توی این اتاق
نه، تو نیستی
نه، این دیگه حقیقت نداره
کمکم کن
بهت التماس میکنم، کمکم کن
دستم رو بگیر
آره، تو داری بهتر میشی
دستم رو محکم بگیر
تو باید کمی بخوابی
تو قبل از اینکه اکرسون برگرده باید خوب بشی
یا پترسون
یا هر کسی که تو فردا با اون ناهار می خوری
نذار من برم
خودت می دونی که دیگه خیلی دیره
فردا من تنها میشم
فردا اتاق تو رو خالی می بینم
سردمه
تو به چیزی نیاز نداری
هنوز نه
تو نمی دونی در طبقه پایین چه چیزی در انتظارته
تو هنوز خاطره ی اونو پاک نکردی
تو باید امیدوار باشی که گریه ی تو از روی احساس نباشه
وقتی که اون مرد که شاید همسرِ تو باشه، برسه
مردی که شاید تو عاشقش باشی
کسی که تو امشب برای همیشه اونو ترک کردی
تو تمام چمدانهایت رو آماده کردی
و همه ی لباسهایت رو
ما تصمیم گرفتیم که امشب بریم
ولی تو میخوای یک شانس دیگه به اون بدی
مردی که هنوز به نظر میرسه به اون وابسته ای
نمی دونم
من موافقم
اون میاد
برای اینکه تو رو برگردونه
هتل ویران به نظر میرسه
همه دارن بازی می کنن
بی حالیِ تو
یک بهونه برای نرفتن، به دستت داده
فکر می کنم
من عنوان اونو یادم نمیاد
این قراره که دیر تموم بشه
وقتی اون از اتاق خواب تو رفت
اون خواست که به تئاتر بره
تا با دوستانش لذت ببره
اون باید قبل از اینکه بازی تموم بشه اونجا رو ترک کنه
اگر که میخواد واقعا تو رو داشته باشه
تو لباس پوشیده بودی، آماده رفتن بودی
تو تنها منتظر اون نشسته بودی
در قسمتی از سالن سوئیت خودت
بخاطر چند تا چیز تو از من
خواستی که تا نیمه شب صبر کنم
من نمی دونم که تو امیدوار بودی اون بیاد یا نه
برای لحظه ای، من فکر کردم شاید چیزی به اون گفتی
و قرار گذاشتی تا تو رو ببینه
یا شاید تو فکر کردی
من نمیام
من سر موقع اومدم
هتل
حیاط این هتل به سبک فرانسوی ها تزئین شده بود
بدون هیچ درختی، گلی
یا حتی یک گیاه
شن، سنگ ریزه، سنگ مرمر
مستقیم
رسمی
خالی از رمز و راز
در نگاه اول، به نظر میرسه تو راه خودت رو گم کنی
در نگاه اول
میان راه های مستقیم
بین مجسمه های پابرجا گرانیت های محکم
حالا کجایی
تو برای همیشه راهت رو گم کردی
برای همیشه
در یک شب خاموش
تنها با من